close
  • zaterdag 7 december
Nostalgie

Herinneringen aan ‘de glimlach van een kind’?

Herinneringen aan ‘de glimlach van een kind’?

BLOG – Misschien herken je het… dat sommige dingen je in één klap terugbrengen naar je jeugd. Via omwegen, associaties, geuren of muziek.

Vandaag over: hoe een moderne radioshow me in ‘de zondagse kamer’ van mijn opa doet belanden.

Ik luisterde in de jaren dat ik met de auto naar het werk reed steevast iedere ochtend naar Evers Staat Op op 538. ‘Luchtig en lekker luisteren’, noemde ik dat altijd. Ik ga het nu niet uitgebreid over dat programma hebben, maar misschien ken je het en heb je ook regelmatig op die zender afgestemd? Missen zal ik het niet echt, want sinds ik het fietsend afkan, luister ik nauwelijks nog. Vorige week bereikte me het bericht dat Evers na 21 jaar met dat programma gaat stoppen.

Het roer om

Op je 46ste het roer omgooien vind ik best bewonderenswaardig, maar Evers heeft meer talenten dan alleen radiomaken. Dus die komt er wel. En dat brengt me op een ander onderwerp, het nummer van Willy Alberti ‘De glimlach van een kind’.

Dat komt zo. Evers zong dat lied een aantal jaren terug, samen met Berget Lewis, in een televisieshow. Ik vond dat hij dat niet onverdienstelijk deed. En aan dat nummer heb ik bijzondere herinneringen.

Marina

Het is een van de mooiste Nederlandstalige liedjes -een klassieker eigenlijk-. Vanaf eind jaren vijftig raakte de Jordanese zanger Willy Alberti de harten van heel veel mensen. Vooral het Italiaanse nummer Marina vonden mensen geweldig, dat eerder door Rocco Granata werd gezongen.

Zondagse kamer

Mijn opa was ook fan. Het beeld zag er als volgt uit: mijn opa graaide wat rond in zijn platencollectie. Zangeres Zonder Naam, Dorus en ook Willy Alberti. Hij schoof het vinyl uit de hoes, legde deze op de platenspeler nadat de klep bovenop de radio voorzichtig was open gezet. En dan schalde het door de zondagse kamer (met kitscherige kroonluchter, spiegels en een pluchen bank) … de glimlach van een kind

Wat zijn jouw herinneringen daarbij?

Geschreven door: Julia van Bohemen

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Volg ons via Facebook