close
  • woensdag 20 november
Reizen

Op reis met de Lambortinki

Op reis met de Lambortinki

Reis mee met Martin en Miriam
Martin en Miriam Lammertink zijn sinds 1989 een setje. Ze wonen samen met dwergteckel Joep en beiden zijn zelfstandig ondernemer. Gezelligheid met vrienden, lekker koken en lachen, daar houden ze van, maar vooral ook van samen reizen. Jaren hadden ze een caravan en daarna kwamen de verre vliegreizen. Tot die eerste camperreis in Amerika. Dat was zo’n geweldige ervaring dat ze gingen dromen van een eigen camper. Die kwam er in 2014, de Lambortinki. De naam is een knipoog naar hun achternaam en het luxe automerk Lamborghini. De eerste korte reizen met hun camper gingen prima en het smaakte naar meer. Scooter achterop en sinds dit jaar gaat Joep ook mee.
Inmiddels toeren ze alweer drie jaar regelmatig rond met hun rijdende huis en vanaf nu gaan we Martin en Miriam volgen. We pakken hun reisverhalen op vanaf het begin in 2014 in een wekelijkse blog. Hun reizen zullen ons leiden naar mooie plekken binnen Nederland, maar ook naar Italië, Schotland en San Marino. Vandaag deel 3 van Camperjoy.

Deel 3 Camperjoy – Pech!

3 januari 2015

Nadat we een heerlijke week thuis hebben gehad met onze schotse vrienden Neil en Yvonne Johnson, zijn we donderdag 1 januari met onze camper voor een lang weekend vertrokken naar dezelfde camping waar we twee weken geleden stonden: de Vlagberg in Sint Anthonis. Miriam had na een paar hele drukke weken in de kapsalon en de intensieve week met onze vrienden, zin in een paar dagen vegeteren in onze Eura Mobil en lekker een paar wandelingen maken. Zo gezegd, zo gedaan. Op 1 januari dus middels een mooie rit op secundaire wegen richting Brabant. Koelkastje vol, drankkelder vol, lectuurbak vol en met een goed humeur op pad.
Nadat we aankwamen op de camping, eerst kwartier maken en alles aansluiten en inrichten. Het was berekoud en vochtig, dus lekker binnen blijven en kacheltje aan. Hapjes maken, drankje erbij en chillen in onze camper. We genieten van de nieuwe vloerbedekking die gelegd is door Neil en de sfeer die er binnen is door de spotjes, een muziekje en een opgemaakt bedje. Deze dag staat in het teken van rust, bijkomen en vooral niet veel praten. Maar wel beregezellig dus. Relatief vroeg gingen we naar ons mandje en allebei niet heel goed geslapen. Miriam had erg last van haar rug en lag te woelen. Daardoor kon ik ook de slaap niet echt pakken.
De volgende morgen rustig wakker worden en ontbijtje met een bakkie koffie genuttigd voordat we wandelend naar het dorp Sint Anthonis gingen om daar wat boodschapjes te doen en even te lunchen in restaurantje Kommus. Het bleek echter Kommus en Kwel te zijn… wat een teleurstellende lunch! Tussendoor nog even door het dorp gelopen en een leuke oude man gesproken. Wat een gemoedelijkheid in deze streek. Iedereen groet je en is vriendelijk. Als een onbekende in Lelystad je vriendelijk gedag zegt, dan schrik je je een hoedje…

Na terugkomst in de camper direct omkleden, kloffie aan en in chillmodus. Mir heeft heerlijk in de camper gekookt en we waren net klaar met de afwas en hadden een boekje op onze schoot, toen de problemen begonnen. Het bedieningspaneel in de camper gaf een storing aan en direct daarna viel ook de kachel uit door dezelfde stroomstoring op het bedieningspaneel. Gezocht naar de oorzaak, maar niets kunnen vinden. Gewoon de nacht in met de storingslampjes aan, niets aan te doen.
Vanmorgen stonden alle lampjes nog op storing en hebben we, nadat we eerst alles zelf wilden uitzoeken, onze eigen particuliere helpdesk gebeld. Kees Moleman, de campergoeroe van het westelijke halfrond! Om 9.00 uur was hij direct al in de weer om naar oplossingen te zoeken. Diagnose: accu kapot of de lader van de accu kapot en dus uit met de pret. Kees gaf aan dat de accu waarschijnlijk wel zou opladen via de autoaccu en dit bleek ook zo te zijn. Maar om nu 36 uur de motor van de camper te laten lopen, leek ook niet zo’n goed idee. Dus… spullen gepakt en weer richting huis gegaan (een dag eerder dan gepland) om daar de camper uit te laden en voor de deur klaar te maken voor de winterstalling. Pech dus!
Het lijkt geen groot probleem te zijn en de camper heeft nog zes maanden garantie, dus we kijken ergens medio maart wel weer als we de camper terugbrengen naar de dealer om het probleem op te lossen.
Na twee weekenden weg met onze camper weten we in ieder geval wel wat we nog willen veranderen aan de camper en is onze routine ook beter geworden. Kortom: we weten nu al een paar technische problemen op te lossen en hebben alle hoekjes en gaatjes van de camper leren kennen. Naast nu even pech dus ook een geluk dat we deze weekendjes gebruikt hebben om onze kennis te vergroten. Eén ding weten we zeker: We love it!!

Geschreven door: Redactie

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Volg ons via Facebook